Definitief Archeologisch Onderzoek (opgraving)

Op het moment dat er archeologische resten in de bodem aanwezig zijn en het door de geplande bodemingrepen niet mogelijk is de vindplaats te behouden, zal de bevoegde overheid besluiten tot een Definitief Archeologisch Onderzoek (ook wel DAO of opgraving genoemd).

Opgraven betekent hoe dan ook de laatste fase uit het onderzoekstraject, aangezien tijdens de opgraving de vindplaats volledig zal worden weggegraven. Na afloop van de opgraving is de informatie over de vindplaats wel voor het nageslacht veilig gesteld.

WAT GEBEURT ER TIJDENS EEN OPGRAVING?

Bij een opgraving zal de vindplaats vlakdekkend worden vrijgelegd. Met behulp van een graafmachine worden opgravingsputten aangelegd, waarbij laag voor laag zal worden verdiept. Hierdoor kan de bodem horizontaal (op spoorniveau) en verticaal (ten behoeve van bodemprofielen) worden bestudeerd.

De archeologische sporen en structuren worden ingetekend en gedocumenteerd en de vondsten worden verzameld en geborgen.

Het documenteren geschiedt grotendeels digitaal met behulp van een robotic total station. Deze werkwijze zorgt ervoor dat de werkzaamheden snel kunnen worden uitgevoerd.

Na afloop van het veldwerk is het plangebied vrij voor de uitvoering van de bouwplannen. De archeologische bevindingen worden vastgelegd in een rapport. Na afronding worden de vondsten en de documentatie overgedragen aan het (provinciaal) depot.

Aangezien een opgraving gravend onderzoek betreft, dient voorafgaand aan de werkzaamheden een goedgekeurd PvE aanwezig te zijn.

Bewerking van een archeologisch spoor tijdens een opgraving

Zilveren denarius (Keizer Elagabalus, 218-222 na Chr.)

Zilveren braspenning (Jan Zondervrees, 1409-1419)

WILT U EEN OFFERTE AANVRAGEN? Klik hier.